Ölmek İçin On Üç Sebep – Jay Asher – PDF indir

Şubat 2, 2018

“Elbette. Buzdolabında.” Ross normal davranmaya çalışıyordu ama otuz bir yaşındayken, annesini kandırmak her zamankinden daha zordu. Hem zaten ona söylemek zorunda kalmayacak mıydı? Evet demeyi planlamıyor muydu? Kişi başı yüz bin dolan duyan bütün Danes elemanlan evet demeyi düşünmüyor muydu? “Teşekkürler anne,” dedi Ross dolaptan çıkardığı tavuk dolu tabağı mutfak masasına koyarken. Annesinin üstünde mavi renkli bir bornoz vardı. Saçlan oğlununkiler gibi kıvırcıktı. Kapının çerçevesine yaslanmıştı. Oğlunu süzüyordu. Ross masaya oturdu, tavuğuna baktı ve aniden midesi bulandı. Sanki kontrol odasındaki sesin hamurunda tavuk da vardı. “Ceketini çıkar,” dedi annesi. Ceketi. Ross henüz ceketini çıkarmamıştı. Ama neden? Nedenini biliyordu. Çünkü ceplerinden birinde saklanması gereken bir şey vardı. Neden bir Afrika çölüne uçması ve hayatını tehlikeye atması gerektiğini açıklayan bir kâğıt parçası. Amerika için. Bir kez daha. “Ne var, Ross?” Annesi lafı dolandırmazdı. Hiçbir şeyi uzun süre beklemezdi. Ross başını iki yana salladı. “Hiçbir şey, anne. Yalnızca… hiçbir şey.” Tavuğun birazını ağzına tıkıştırdı ve bir anlığına tavuğu aynen geri çıkaracağını sandı. Ağzına ilk attığı andaki tadı metabolizması için sersemleticiydi. Etin grileştiğini, kokuşup bozulduğunu görmekten korka korka gözlerini tekrar tabağına dikti. “Hiçbir şey,” diye tekrarladı annesi. Ve söyleme şekli yüzünden, Ross’un ona bakmaktan başka çaresi kalmadı. 57 Mecburen öyle yaptı. Ruth başını iki yana sallamadan önce en az otuz saniye boyunca öylece birbirlerinin gözlerinin içine baktılar. “Ordu,” dedi annesi. “Evet.” “Ne istiyorlar?” Ross kabanmın cebine uzandı ve katlanmış vaziyetteki kâğıdı çıkardı. Alsın diye ona doğru uzattı. Annesi kâğıda sanki bir örümcekmişçesine, dokunmak istediğinden emin olamadığı bir şeymişçesine baktı. Fakat yine de küçük mutfağı geçti ve kâğıdı oğlunun elinden aldı. Masanın başındaki diğer sandalyeyi çekti, oturdu, kâğıdın katlarını açtı ve gözlüğünü burnunun köprüsüne yerleştirdi. Nihayet midesine bir şeyler girdiği için kendini daha iyi hisseden Ross, annesi kâğıtta yazanları okurken tavuğun geri kalanını silip süpürdü. Kadın okumayı bitirdiğinde ne kâğıdı oğluna geri verdi, ne buruşturdu ne de çöpe attı. “Kabul etme,” dedi. Tekdüze. Dört hece. “Edeceğim, anne.” “Etme.” “Neden?” Ross telaşlandı. Görünüşe göre kabul etmeye karar vermişti. Ruth dirseklerim masaya dayadı ve oğluna doğru eğildi. “Gizem,” dedi, “tek başına bile yeterince kötüdür. Ama orduyla ilgili gizemler?” Başını iki yana salladı. “Bir şeyler sakladıkları anlamına gelir.” “Nerede olduğunu bilmiyorlar. Biri onlardan saklıyor.” “A-ha.” Kayıtsız. Ama şimdi, annesi hayır derken Ross evet yanıtının içinde gitgide kabardığını hissetti.

İNDİR

Yorum Yapılmamış

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir