Mutluluk – Anna Todd PDF – indir

Ocak 27, 2018

“Neredeydin?” diye sordum. Keşke alevler büyüseydi. Bu kadar küçük alevlerle bu ev asla tamamen yanıp kül olmayacaktı. Başka bir yere bir şişe daha saklamış olabilirdim. Bunu hatırlayabilecek kadar net düşünemiyordum. Alevler yeterince büyük değilmiş gi bime geliyordu. Küçük alevler öfkemin boyutuyla boy ölçüşemezdi ve daha fazlasına ihtiyacım vardı. “Kimberly yle oteldeydim, itfaiye gelmeden ya da sen kendine zarar vermeden buradan gidelim.” “Hayır. O gece neredeydin?” Oda dönmeye ve sıcaklık beni boğmaya başladı. Vance gerçekten de şoka girmiş gibi görünüyordu; durdu ve bedenini tamamen dik tuttu. “Ne? Ben burada bile değildim, Hardin! Amerika’daydım. Annene öyle bir şey olmasına asla izin vermezdim! Fakat Hardin, gitmeliyiz!” diye bağırdı. Neden gidecektik? Bu berbat yerin yanışını izlemek istiyordum. “Ama oldu,” dedim. Bedenim gittikçe ağırlaşıyordu. Muhteme len oturmam gerekiyordu fakat o anıları zihnimde canlandırmak zorundaysam, o da aynısını yapacaktı. “Çok kötü dayak yedi. Her biri ona sahip oldu, onu defalarca, üst üste becerdiler.” Göğsüm öyle fena acıyordu ki elimi içeri sokup her şeyi çıkarmaki istedim. Tessayla tanışmadan önce her şey daha kolaydı, hiçbir şey bana zarar veremezdi. Bu berbat olay bile beni bu kadar çok üzmezdi. Her şeyi bastırmayı öğrenmiştim, ta ki… ta ki Tessa hiçbir zaman istemediğim şeyleri hissetmemi sağlayıncaya kadar ve şimdi bunu engelleyemiyordum. “Üzgünüm! Böyle bir şey olduğu için çok üzgünüm! Burada olsaydım onlara engel olurdum!” Başımı kaldırdım, Vance ağlıyordu. Olanları izlemek,, seneler boyunca uyumak için gözlerini her kapadığında tekrar tekrar görmek zorunda kalmamıştı ki. Şimdi ağlamaya nasıl cüret edebiliyordu? Yanıp sönen mavi ışıklar pencerelerden içeri dolarak odaya saçılan tüm cam parçalarının üzerine yansıyor, kamp ateşimi berbat ediyordu. Siren sesleri yüksekti; lanet olsun, gerçekten yüksekti. “Dışarı çık!” diye bağırdı Vance. “Hemen dışarı çık! Arka kapıdan çık ve arabama git! Git!” delirmiş gibi bağırıyordu. Olayı dramatikleştiriyordu. “Siktir.” Tökezledim. Şimdi oda daha hızlı dönüyor, siren sesleri kulaklarımı acıtıyordu. Onu durdurmama fırsat kalmadan üzerime atıldı ve sarhoş bedenimi salondan mutfağa ve arka kapıdan dışarıya itti. Ona karşı koymaya çalıştım fakat kaslarım benimle işbirliği yapmayı redde- diyorlardı. Soğuk hava yüzüme çarparak başımı döndürdü ve sonra kıçım beton zeminle buluştu. Sanırım gözden kaybolmadan önce, “Ara sokağa git ve arabama bin,” dedi.

KİTABI İNDİR

 

Yorum Yapılmamış

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir