Görme, Duyma, Konuşma – Daniel Palmer ePub PDF e-Kitap indir

Temmuz 9, 2017
WEB TASARIM
WEB TASARIM

 

Liu kafa sallıyor. “İşimiz bittiğinde arabadan çıkmanı güvenceye almak için,” diyor. “Benliğini zedelemek istemem ama bana da ilk kez silah doğrultulmuyor.” Samuel L. Jackson’ın Pulp Ficti- ort’daki repliği. Her zaman çok beğenmişimdir bu sözü. Bir gün gelip de bu cümleyi bir yerde kullanacağım asla aklıma gelmezdi. Doğru olacağını bile düşünmezdim hiç. Jonathan Liu bir süre beni gözlemliyor. “Biraz inatçı olduğunu duydum. Aslında söyledikleri tam olarak acımasız biri olduğundu.” Bir Liu’ya, bir de Brutus’e bakıyorum. “Bunu… Diana’dan mı duydun?” Başını sallıyor ama konuşmuyor. “O nasıl bu arada?” diye soruyorum. Oysa başka şeyler sormam beklenir normalde. Dediğimi hemen kavrayamıyor. “Bu nasıl hastalıklı bir cümle böyle?” “Hadi ama Jonathan! Gece dünyaya geldiğim doğru ama dün gece gelmedim.” “Ben anlamıyorum…” “Hah, şimdi İngilizceyi yeterince iyi konuşamayan yabancı oldun, öyle mi? Saçmalama, Jonathan. Sen İngilizceyi benden iyi konuşursun.” Öne eğiliyor, dirsekleri dizlerinde. “Diana’nın canlı olduğunu ima etmeye çalışmıyorsun, değil mi?” Bu adam ticari lobi etkinlikleri gösteren biri. Yani işi, iki sözcüklük bir iş: Artistik zırvalık… Gözünüzün içine bakarak liberalleşmenin kurumsal yasasızlıklara yol açmayacağına ilişkin güvence verebilir. Geleceğin 500 şirketinin iş alanı yaratmak için devlet desteğine ihtiyaç duyduğunu söyler ama paranın büyük bölümünün şirketin devri sırasında CEOTara aktarıldığını anlatmaz. Kendi deyişleriyle üzerine işer, sonra da yağmur yağdığını söyler. “Amerikan hükümeti için de yeni bir haber olacak bu,” diyor. “Başkanın basın toplantısındaki o on saniyelik övgüsünü ben bile duydum.” “Bunu neden yaptı peki?” diye soruyorum. “Yüzün üstünde başkanlık toplantısına katıldım. Diğer ülkelerin yöneticileri öldüğünde ya da seçilmiş diğer yöneticilerden biri yaşamını yitirdiğinde başkanın böyle bir şey yaptığına tanık olmamıştım hiç. Sıradan bir CIA stajyeri için? Bizim Diana’nm öldüğüne inanmamız, federal hükümet için neden bu kadar önemli?” Bunun için verecek bir yanıtı yok. Bugünün planı var yalnızca. Tüm günün randevuları ayarlanmış ve açık bir biçimde bana söyleyecekleri var. Söylemek zorunda olduğu şeyleri dinlemeliyim. Limuzin otoparkın bilet gişesine geliyor, çıkıyoruz. Arabayı her kim kullanıyorsa filmli camın ardından seçmek olanaksız. Otoyola çıkacağı yerde kenara çekiyor. Jonathan Liu, ellerini birbirine sürtüyor. Dudaklarını ıslatıyor. Söyledikleri, ima ettikleri ya da hareketlerinin gösterdiklerine bakılacak olursa biri onun içine sağlam bir Tanrı korkusu aşılamış. İyi bir gazeteci tüm belirtileri, bütün işaretleri yakalar. “Yanlış soru soruyorsun,” diyor. “Hangi birini sormalıyım, Jonathan? Yüz tane soru var kafamda.” “Delano Operasyonu diye bir şey duydun mu hiç?”

 

Yorum Yapılmamış

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir