Emily Murdoch – Eğer Beni Bulursan ePub PDF e-Kitap indir

Ağustos 22, 2017

 

Kendi çektiği taşlara dikkatini verdi, iyi bir eli olduğunu görmek içini rahatlattı. Bir kaplan (en yüksek taş), bir kurt, bir fare, bir tilki (fare dışında kötü bir üçlü değildi) ve bir çift akrep. Isırık taşlarını seviyordu. Bunlar çoğunlukla hafife alınıyordu. Kestrel, Arin in sorusunu yanıtlamak için beklediğini fark etti. Kestrel’i seyrediyordu. “Biliyorum,” dedi Arin, “bu odanın senin süitindeki konumundan, duvarların krem renginden ve kuğu tablolarından dolayı biliyorum. Burası bir Herrani hanımının mektuplarını kaleme aldığı ya da günlük girdilerini yazdığı bir yerdi. Burası kişiye özel bir oda. Ben içeri alınmamalıyım.” “Eh,” dedi Kestrel rahatsız olmuşçasına, “artık eskiden olduğu şey değil.” Arin ilk taşını oynadı; bir kurt. Bu da Kestrel’in kendi eline katabileceği bir eksik kurt demekti. Tilkisini koydu. “Ama bu odanın ne olduğunu nereden biliyorsun ki?” diye üsteledi Kestrel. “Daha önce bir ev kölesi miydin?” Arin’in parmağı bir taşın kör yüzünde seğirdi. Kestrel onun keyfini kaçırmak istememişti ancak kaçırdığını görüyordu. “Bütün Herrani soylularının evlerinin çalışma odaları vardı,” dedi Arin. “Bu genel bir bilgidir. Sana söylediğim şeyi her köle söyleyebilir. Ona sorsan Lirah da söylerdi.” Kestrel, Arin’in Lirah’yı tanıdığının -veya en azından adını sohbete rastgele bir şekilde sokacak kadar tanıdığının- farkında değildi. Ama tabii ki tanıyordu. Lirah’nın önceden ona Arin’in yerini ne kadar çabucak söylediğini hatırladı. Kız sanki bu yanıt Kestrel’in sormasından çok önce, suyun üstündeki bir peygamberdevesi gibi aklının yüzeyinde titriyormuşçasına konuşmuştu. Kestrel ile Arin sessizce taşları çıkardılar, yenilerini çektiler, <> diğerlerini oynadılar, yalnızca bahse girmek için konuştular.

 

Yorum Yapılmamış

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir