Bir Gece Yetmez – Anne Malory – PDF indir

Ocak 24, 2018
WEB TASARIM
WEB TASARIM

O kaydı en ufak detayına kadar biliyor. Kulak tıkaçlarım ses başlamadan hemen önce taktı. O korkuyor, Larry. Yeni bir silahtan çok daha fazlasından korkuyor.” Larry güldü. “Şimdi çılgınca konuşmaya başladın.” Ama Duane gülümsemiyordu. Duman gözlerine dek yükseldi ve ölüm kadar korkunç bir anlığına Larry’ye sanki mumyalanmış gibi göründü. Sanki bir daha asla hareket etmeyecekmiş gibi. “Yeni bir silahtan çok daha korkunç şeyler vardır,” dedi Duane içkisini bitirirken. “Ne gibi?” “Onu yapabilecek türden insanlar gibi.” “İlk birlik bir yıl önce konuşlandırılmış. Hemen hemen geçen yıl bugün. Acaba o gün ne yapıyordum?” “Büyük olasılıkla yine bu yatak odasmdaydm.” Philip gülümsedi. Ama bu kayıtsız bir gülümseme değildi. Marla adında bir kızın yanında yatıyordu. O giyinikti. Ama kız değildi. Birbirlerine âşık değillerdi ama Yüce İsa, eğleniyorlardı. Philip, Marla’yla Yol’da tanışmıştı. “Ama şunu dinle,” dedi Philip dirseğinin üzerinde doğrularak. “İkinci birlik, ilk birliğin dönüşünden altı gün sonra konuşlandırılmış. Bu da ikinci birliğin dönüşünün üzerinden… yaklaşık… on ay geçtiği anlamına geliyor.” “Yani?” “Neden bu kadar beklediler? Beni endişelendiren bu.” “Sizin gibi birilerini aradıkları içindir,” dedi Marla. Kırmızı saçlan yüzünün yansını gizliyordu. Yatak önüsü yalnızca ve büyük ölçüde onun üzerindeydi. “Olabilir,” dedi Philip. “Başka bir şey daha var.” Şimdi 66 tamamen doğrulmuş, şiltenin üzerinde bağdaş kurmuştu. “Bu zaman içinde ses neden yoğunlaşmadı?” “Yoğunlaşmadığını nereden biliyorsun?” “Raporda dalga dosyalan vardı. İlk defa duyulduğu anla son kez duyulduğu an arasında kesinlikle hiçbir fark yok.” “Yani?” “Yani bu da… eğer bir silahtan ya da inşa edilmekte olan bir şeyden bahsediyorsak… onu ilk duyduklan anda zaten inşaatı tamamlanmış demektir.” Marla başıyla onayladı. “O halde gitme.” Philip on yaş daha genç görünmesine neden olacak bir edayla suratını buruşturdu. “Gitmeyeyim mi? Hayır, hayır. Öyle demek istemedim. Bak, ordunun… her şeyi sayıp dökmesini beklemiyorum. Asla yapmazlar. Nihayetinde ordudan bahsediyoruz.” “Tamam,” dedi Marla. Gözlerinin altına bulaşmış koyu renkli göz kalemi, gitgide zayıflayan gün ışığında kızın suratına Ölüler Günü benzeri bir hava katmıştı. “O zaman git.” Philip onunla hemfikirdi. Büyük ölçüde. “Evet. Gitmeliyim. Gitmeliyim. Ama… naifçe olmaz.” Yataktan kalktı. “Beklemelerinin nedeni…” Düşünürken başım kaldınp tavana baktı. “Onu unutmaya karar vermiş olmaları. Ama sonra… sonra… ses kendini göstermeye devam etti. Onlar da şanslannı bir kez daha denemeye karar verdiler. Böyle olduğunu sanıyorum.” Marla gülümsedi. “Her iki şekilde de çölde iki hafta geçireceksin. Tonla para kazanacaksın ve tekrar bir kahraman olacaksın.” Kız aslında şaka yapıyordu ama Philip’in suratından ge 67 çen ifade onu endişelendirdi. Adam gülümsemiyordu. Yalnızca başıyla onayladı ve Marla yanlışlıkla da olsa Philip’in gitmeyi istemesinin ardındaki asıl gerekçeyi ve dürtüyü dile getirdiğini fark etti. “Sesin değişmemiş olmasının nedeni de…” Philip cümlesini yanda kesti ve Marla’nın dairesinin penceresinden dışan baktı. Detroit arabalanmn içindeki ergenlerle, iki büklüm vaziyette binalann duvarlanna sokulmuş evsiz erkek ve kadınlarla, sokak köpekleriyle ve onlardan kaçıp duran takım elbiseli adamlarla kaynayan sokaklanyla ayaklarının altında uzanıyordu. “Yalnızca dikkatli ol,” dedi Marla. O da yataktan kalktı ama giyinmeye zahmet etmedi. Sonra da yatak odasından çıktı.

KİTABI İNDİR

Yorum Yapılmamış

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir