Ansızın Günbatımı – Ayşe Sarısayın ePub PDF e-Kitap indir

Ekim 20, 2017
WEB TASARIM
WEB TASARIM

 

M üzeye giderken arabamız arkasında bizim okuldan çocukların olduğu bir kamyonu geçti. Onlar da “sınıf eğitimi” konağına gidiyorlardı. Arkada öğretmenlerimden biri duruyordu. Kadın bana gülümsedi, ben bizim sürücünün kullandığı arabamızla onun bulunduğu üstü açık kamyon arasındaki farktan utanıp olduğum yerde büzüldüm kaldım. Babam en küçük kardeşim kucağında olduğu halde önde oturuyordu. Öğretmenimi tanıyarak kendisini selamladı. Benim dikkatimi çekmek için arkasına dönünce benim ortadan kaybolduğumu gördü. Bunun üzerine memnun hir tavırla gülümsedi. Utanmamın iyi niteliklerimi gösterdiğini söyledi; ayrıcalı­ ğımı başkasının gözüne sokmak yerine bundan utanmak iyi bir şeydi. M üzeyi tüyler ürpertici buldum. Topraksız köylülerin ağır kiralar ödediklerini gösteren heykeller vardı. Birinde toprak sahibinin iki çeşit ölçü kullandığı görülüyordu: tahıl toplarken büyük, faizle ödüç verirken küçük Bir işkence odası ve pis bir suyun içinde demir bir kafesin bulunduğu bir mahzen vardı. Kafes bir insanın dik duramayacağı kadar kısa, oturamayacağı kadar dardı. Bize toprak sahibinin kirahırını ödemeyen köylüleri orada cezalandırdığını anlattılar. Bir odada yine toprak sahibine insan sütü sağlayan üç sütnine yaşamıştı. Beş numara lı odalığının günde otuz ördek yediği söyleniyordu -ama ördeklerin etini değil sadece en lezzetli yeri olan ayaklarını yiyordu. Bu sözde insanlıkdışı toprak sahibinin kardeşinin şimdi Pekin’de bakan olduğu bize söylenmiş değildi. O makam kendisine 1 949’da Chengdu’yu komünistlere teslim ettiği için ödül olarak verilmişti. Bize “Kuomintang döneminde insan eti yenildiği günler” anlatılırken bir yanda da sürekli olarak Mao’ya minnet duymamız hatırlatılıyordu.

 

Yorum Yapılmamış

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir